Fırında Donut
Merhaba! Amerikalıların bu lezzetli ve meşhur çörekleri fırında piştiğinde de o kadar güzel ki…Üstelik evde bulunan ve çok az malzemeyle oluyor. Ben çok eski bir tarifi üzerinde çalışarak, defalarca birşeyleri eksiltip arttırarak yaptım ve sizin ilk seferde bile çok başarılı olup çok seveceğiniz reçeteyi oluşturdum. Bu kez ilave olarak hamuruna pişmiş elma koydum, onu koymayıp muz püresi koyabilirsiniz veya unun 1/3 su bardağı ölçüsünü kakaoyla değiştirebilirsiniz, çeşitlemek tamamen size kalmış. Elmayla yumuşacık ve çok hoş kokulu çörekler oldular, püreyi kattığım için donut sayısı 20’e çıktı, ona dikkat edin lütfen. Bu özel kalıplardan çoğu yerde var ama almadan yapmak isterseniz hani şu küçük kek kağıtlarıyla pişirebilirsiniz. Önemli olan büyük bir kalıpta pişirmeyin. Gelelim ölçülere;
Malzemeler
(12 donut)
2 çorba kaşığı tereyağı
2 çorba kaşığı sıvıyağ
1/2 kap tozşeker
2 yumurta
1 kap ılık süt
2+2/3 kap un
1 çay kaşığı karbonat
1/2 tatlı kaşığı kabartma tozu
1/2 tatlı kaşığı tarçın (elmalı yapıyorsanız)
2 iri elma rendelenip, ilavesiz pişirilmiş ve soğumuş
Üzerleri için:
2 çorba kaşığı pudra şekeri
1 çorba kaşığı tarçın
Batırmak için süt
Fırın 200 dereceye ısıtılır. Burası çok önemli yüksek derecede kısa süre pişecekler. Özel kalıpları varsa tereyağlı fırçayla şöyle bir hazırlanırlar:)
Yukarıdaki malzeme sırasıyla hareket esiyorum, yağlarla şekeri çırpıp yumurtaları tek tek ilave ediyorum. Daha önce bir kasede birbirine karıştırdığım un ve kabartıcıları sütten sonra ilave ediyorum. Piştikten sonra suyu kalmasın diye kağıt havluda beklettiğim elma püresi ve tarçını ilave edip, ağzını biraz geniş kestiğim bir hamur torbasına ( onu uzun bir bardağa oturtup doldurun rahat oluyor) doldurduğum karışımı kalıplara sıkıyorum. Siz kağıt kullanacaksanız, iki kaşık yardımıyla doldurabilirsiniz. Isınmış fırında sadece 10 dakikada pişiyorlar, lütfen kurutmayın.
Tamamen soğuduklarında bir kaseye koyduğum süte şöyle bir banarak, diğer kasedeki pudra şekeri-tarçın karışımına batırıyorum. Siz isterseniz glazür yapın, ben sevmediğim için yapmıyorum. Afiyet olsun!
