Merhaba! Bundan uzun yıllar önce ben 8 yaşımdayken, babaannemle birlikte Ankara’da yaşayan akrabalarımızı ziyarete gitmiştik. Çok sıcak günlerdi ve Zehra Yengem ilk kez tattığım bir tür dondurma ikram etmişti bize. (Marifetli canım yengemi de rahmetle anıyorum) Meğer herkes sinema salonlarından bilirmiş ve bazı hanımlar evde yapmayı severlermiş. Defterime yazdığım ( evet o yaşlardan bir tarif defterim var:) ilk tariflerden. Ankara deyince akrabam büyük abimlerin her akşam yüksünmeden beni Kuğulu Park’a götürmeleri, gülüşlerimiz, babaannemle yengemin uzun sohbetleri ve bu güzel frigolar gelir aklıma. Bu yıl, uzun zamandır yapmadığımı farkettim ve mevcut tarife kendi yorumumu getirdim. Çok sevildi, sizlerin de seveceğini umarak bana özel tarifi aşağıya yazıyorum.