Merhaba! Ben küçükken, ilkokulun ilk üç yılında İstanbul’da oturuyorduk ve okula annemle yürüyerek gidip geliyordum. Yolumuzun üzerindeki bir pastaneden haftada bir kez, beslenme çantamın tamamlayıcısı olarak ayçöreği ya da pastiç almama izin vardı (ikisinin aynı şey olduğunu, sadece şekillendirme farkı olduğunu ancak yıllar sonra farkettim). Biliyorsunuz özellikle çocukluğumuzdaki kokular bizde sevgi, güven,huzur ve yuva gibi kavramlara taban oluyorlar, belki de bu yüzden ben pastanelerin mahlepli hamur pişme kokusuyla, annesiyle elele okula yürüyen küçük mutlu bir kız olurum. Neyse bu kadar güzel kokulu duygulardan sonra bu çok basit ve çok hoş çöreğin yapımını anlatalım. Ben yapmayı düşündüğüm zaman birkaç dilim kakaolu kek ayırıyorum ama biliyorum benim kadar sık kek yapıyor olamazsınız.…